Jak Cię witał niegdyś lud

1. Jak Cię witał niegdyś lud,
stał pod nogi szaty swoje
Tak za Twej ofiary cud niosę w dani serce moje.
Psalmy wdzięcznych uczuć mych ścielę, 
Zbawco, u nóg Twych.

2. Mieszkaj we mnie i rządź mną, 
ucz pokory i miłości,
Obdarz te mnie łaską swą, daj dział w swej sprawiedliwości
Niechaj żyję w łasce Twej. 
Ty zaś mieszkaj w duszy mej.

3. Dla mnie przyszedłeś na ten świat i 
szukałeś mnie grzesznego,
Szedłeś w jawne sidła zdrad dla zgładzenia grzechu mego,
Cóż Ci Jezu, za to dam, 
tęskne tylko serce mam.

4. Weź je Zbawco, w ręce Swe, 
stwórz w nim czyste, boskie chęci
Pierzchnie z niego wszystko zło, gdy je słowo Twe poświęci.
Jesteś przecie życia zdrój, 
zostań we mnie Jezu mój.

Oglądany: 3 242 wyświetleń tekstu

Dodany: 14 września 2006