Sandały (gdy uczniów swych posyłał Pan)

1. Gdy uczniów swych posyłał Pan,
By nieśli wieść radosną.
Żegnając ich dał swoją moc
I mówił tak z miłością.

Ref.:
Nie, nie, nie, nie warto na drogę tę
Sandałów i płaszcza zabierać.
Nie trzeba nam srebra brać,
O dach nad głową zabiegać.

2. Nowinę tę głosili więc
Po czterech stronach świata.
Bogaci tak, nie mając nic,
Bo miłość jest tak bogata.

Ref.: Nie, nie...

3. Gdy ukończyli żniwo swe
W ostatnią drogę ruszali.
Patrzyli w niebo na Ojca dom
I tak z ufnością wołali

Ref.: Nie, nie...

Chwyty na gitarę:

e D
C e
e D
C e (e D)

G C
D G (C D)
G C
D e

Oglądany: 28 522 wyświetleń tekstu

Dodany: 6 listopada 2006